Εύη Τατούλη: Η «Νέα Ελλάδα» είναι συνυφασμένη με μια «Νέα Πολιτική»


 

eyi-tatΆρθρο μου στην Εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος: Σάββατο 2 Απριλίου 2016

Έργα όπως το καταδυτικό πάρκο Τυρού το αναρριχητικό πάρκο του Λεωνιδίου καθώς και οι δράσεις στα μονοπάτια του Μαινάλου, αλλά και οι περιπατητικοί διάδρομοι που έχουν δημιουργηθεί στην Πελοπόννησο είναι αποτελέσματα πολιτικών που δεν βασίζονται σε παχιά λόγια και λαϊκίστικες κορόνες. Είναι έργα που μέσα από μια ορθολογική διαδικασία και κόντρα στις γραφειοκρατικές αδράνειες διοχέτευσαν διαθέσιμους πόρους σε επενδύσεις, με αναπτυξιακούς στόχους. Είναι μάλιστα η απτή απόδειξη ότι η παραμετροποίηση της αναπτυξιακής πολιτικής οδηγεί στην ενίσχυση της τοπικής οικονομίας και βρίσκει διέξοδο για την δημιουργικότητα και τις ιδιωτικές επενδύσεις.

Σε μια εποχή που οι εθνικοί πόροι είναι εξαιρετικά μειωμένοι, ενώ οι πόροι από τα ταμεία συνοχής έχουν πάψει να είναι ανεξάντλητοι, αν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά για ανάπτυξη  πρέπει να καταθέσουμε συγκεκριμένα σχέδια με σαφείς τρόπους υλοποίησης και πηγές χρηματοδότησής. Σε αυτή τη λογική δημιουργήθηκε ο φάκελος για το καταδυτικό πάρκο Τυρού που ενέπνευσε την τοπική κοινωνία και που οδεύει πλέον στην υλοποίηση του. Η ανάπτυξη για τη χρεοκοπημένη Ελλάδα προϋποθέτει την απεξάρτηση της  από τα αίτια που προκάλεσαν την χρεοκοπία. Η ατέρμονη ωστόσο συζήτηση για την δημοσιονομική προσαρμογή είναι ένα άλλοθι για αυτούς που δεν επιθυμούν κάτι τέτοιο. 

Υπάρχει βλέπετε ένα σοβαρό ιδεολογικό πρόβλημα με την ανάπτυξη στην Ελλάδα. Ένα πρόβλημα που στο παρελθόν προερχόταν από την αντιπαλότητα και την πολιτική ανυπακοής της εκάστοτε αντιπολίτευσης. Σήμερα ωστόσο η κατασυκοφάντηση της επιχειρηματικότητας από την κυβέρνηση της αριστεράς αποτελεί έμμεσο τρόπο περιορισμού της ορμής των κοινωνιών για πρόοδο.

Οι ενέργειες της πρωτοβουλίας πολιτών του Τυρού ωστόσο σηματοδοτούν μια αντίσταση που μπορεί να οδηγήσει στην έξοδο από την συνολική ιδεολογική και κοινωνικό-οικονομική κρίση. Αποτελεί ένα διαφορετικό ιδεολογικό κλίμα, το οποίο μπορεί να διαμορφώσει εκ νέου τις «ξορκισμένες» έως σήμερα αντιλήψεις για την ανάπτυξη. Η μεγαλύτερη λοιπόν πολιτική μεταρρύθμιση για την πατρίδα μας είναι η ανάληψη ευθύνης από τους πολίτες, και η ενεργοποίηση τους σε αυτά που δημιουργούν πρόοδο, απέναντι σε ιδεοληψίες μιζέριας και φτωχοποίησης.  Και αυτό το «κίνημα» προόδου και ελπίδας πέτυχε στον Τυρό.   

H «Νέα Ελλάδα» που επικοινωνιακά έγινε προ μηνών πεδίο διαξιφισμού ανάμεσα στα δύο κυρίαρχα πολιτικά κόμματα σήμερα φαίνεται μια εικόνα μακρινή. Όνειρο απατηλό. Ο μόνος τρόπος να αρχίζει να φαίνεται χαραμάδα ελπίδας είναι η διαφορετική άσκηση πολιτικής. Γιατί η «Νέα Ελλάδα» είναι συνυφασμένη με μια «Νέα Πολιτική». Την πολιτική, οι φορείς της οποίας ( σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο) θα λαμβάνουν σοβαρά υπόψιν τους τις τοπικές κοινωνίες, θα έχουν γνώση των προβλημάτων, των προκλήσεων και των ανταγωνιστικών τους πλεονεκτημάτων και με σοβαρότητα, γνώση και όραμα θα εργαστούν προκειμένου αυτός ο τόπος να βγει από τα μεγάλα του αδιέξοδα.

Η οχύρωση πίσω από οριζόντιες αναπτυξιακές λογικές και τις μεγαλοστομίες των κεντρικών πολιτικών αντιπαραθέσεων δεν μπορούν να βάλουν ούτε ένα λιθαράκι σε μια χώρα γκρεμισμένη σε όλα τα επίπεδα, η οποία καλείται να επιβιώσει σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον, που βρίσκεται μπροστά σε δραματικές αλλαγές. Και ασφαλώς έχουν τελειώσει (στη συνείδηση των πολιτών) και οι πολιτικοί που σε ρόλο κακού πατριού γίνονται σήμερα τιμωροί ενός ολόκληρου λαού, που «απλά» φέρθηκε επιπόλαια και θεώρησε τον κακό πατριό….ανιδιοτελή πατέρα. 

 

 


ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ